آلرژی غذایی به واکنشهای غیر طبیعی بدن اطلاق میشود که به واسطه پاسخ سیستم ایمنی به اجزای غذایی ایجاد میگردند. در دهه های اخیر آلرژی به عنوان یک مشکل تهدید کننده سلامت عمومی مطرح گردیده است. شیوع آلرژی غذایی در کودکان تا 10% تخمین زده شده است؛ این میزان در افراد بالغ کمتر از 2% میباشد. این شرایط در کشورهای مختلف دنیا متفاوت بوده و تا حدود زیادی از فرهنگ غذایی مردم تاثیر میپذیرد. آلرژی زاهای غذایی، پروتئینها و یا گلیکوپروتئینهایی با وزن مولکولی بین 10 تا 70 کیلو دالتون میباشند. آلرژی زاها بر اساس نحوه تحریک سیستم ایمنی به دو گروه تقسیم میشوند: نوع اول به دلیل تحریک سیستم ایمنی (پس از صرف مواد غذایی) باعث ایجاد پاسخ علیه مواد غذایی در روده میشوند و نوع دوم دارای واکنش متقاطع (تشابه ساختمانی) با آلرژی زا های موجود در هوا (اغلب گرده گیاهان) میباشند؛ بنابراین در نوع دوم، مرحله اول حساس سازی افراد، برخورد با آلرژی زای استنشاقی میباشد. در مرحله بعد چنانچه فرد از ماده خوراکی که تشابه آنتی ژنی با آلرژی زاهای استنشاقی دارد، استفاده نماید، این ماده خوراکی باعث ایجاد آلرژی میشود. شکل گیری یک پاسخ آلرژیک نیز، اغلب، با تولید IgE در بدن در مواجهه با آلرژی زای غذایی آغاز میگردد. IgE اختصاصی به سلولهای ماستوسیت و یا بازوفیل متصل و باعث دگرانولاسیون آنها در تماسهای بعدی با ماده آلرژی زا میشود. پیامد این فرآیند، رها شدن تعداد فراوانی از واسطه ها از جمله هیستامین میباشد. این واسطه ها میتوانند باعث ایجاد علایم بالینی آلرژی مانند کهیر، خارش و شوک آنافیلاکسی شوند. تشخیص آلرژیهای غذایی با روشهای مختلف درون تنی و برون تنی صورت میگیرد که میتوان به گرفتن شرح حال از بیمار، معاینه فیزیکی، تست پریک، حذف غذاهای مشکوک از رژیم بیمار و انواع تستهای چالش اشاره نمود. از جمله متداولترین درمانها که برای آلرژیهای غذایی به کار گرفته میشوند، حذف ماده غذایی آلرژیزا از رژیم غدایی بیمار، درمانهای دارویی، ایمونوتراپی و درمان با مکملهای غذایی میباشد. در سالهای اخیر نیز استفاده از آلرژی زا های غذایی نو ترکیب با کمک مهندسی ژنتیک امکان تشخیص انواع آلرژیها را با حساسیت بالایی فراهم ساخته است.

هدف از این مطالعه جداسازی و تعیین هویت قارچ های هوای شهر بابل، جنگل بابلکنار و دریای خزر (شمال ایران) در دو فصل بهار و تابستان بود. از 126 نمونه جمع آوری شده، مهمترین قارچ های جدا شده شامل گونه های موکور (6/18%) در ناحیه جنگلی، گونه های آلترناریا (4/13%) در ناحیه ساحلی و گونه های کلادوفیالوفورا (8/15%)، موکور (7/11%) و آلترناریا (6/10%) در ناحیه شهری بودند. جدایه های قارچی غیر اسپورزا در گروه قارچ های استریل قرار داده شدند. غلظت اسپورهای هوا در منطقه جنگلی به طور معنی داری بیشتر از سایر مناطق بود (P<0.05)  در مطالعه حاضر، شایع ترین قارچ های جدا شده در تابستان نشان داده شدند. نتایج نشان داد که گونه های آلترناریا، کلادوفیالوفورا و موکور برجسته ترین قارچ های جدا شده از نواحی مختلف بودند. از آنجا که نقش تعدادی از قارچ های آلرژی زا در تظاهر علائم بیماری های آلرژی ثابت شده است، نتایج این مطاله می تواند در تشخیص و درمان افراد آلرژیک توسط پزشکان و دامپزشکان بالینی مفید باشد.

درماتیت تماسی ممکن است دندانپزشکان، ارتودنتیست ها، تکنسین ها، پرستاران و بیماران را درگیر کند. افزایش تعداد بیماران دندانپزشکی در سال های اخیر موجب افزایش گزارش های درماتیت و آلرژی های مختلف در بیماران و نیز در دندانپزشکان شده است ولی با توجه به تغییرهایی که در مواد دندانپزشکی از گذشته تاکنون ایجاد شده است آلرژی و واکنش های تماسی افراد درگیر با آلرژن های جدید نیز افزایش یافته است. لذا پزشکان، دندانپزشکان، متخصصان پوست باید از آلرژن های جدید آگاهی داشته و سعی در کاهش تماس با این مواد داشته باشند. این مقاله سعی دارد با توضیح هر یک از آلرژن ها آگاهی کادر پزشکی را در این رابطه افزایش دهد.

زمینه و اهداف: مایت های گرد و غبار منازل و سوسک ها از مهمترین آلرژن های خانگی می باشند که در بروز آسم و رینیت آلرژیک نقش دارند. در این مطالعه شیوع آلرژی تنفسی نسبت به مایتهای گرد و غبار خانگی و سوسک در شهر اهواز به روش آزمون پوستی پریک مورد بررسی قرار گرفت.مواد و روش ها: در این مطالعه 407 بیمار مبتلا به آسم و رینیت آلرژیک از نظر آلرژی به مایت و سوسک بررسی شدند. همه بیماران مورد آزمون پوستی با آلرژن های مخلوط گرد و غبار خانگی، دو گونه مایت درماتوفاگویید پتریسینوس و فارینا و همچنین مخلوط سوسک ها قرار گرفتند. اطلاعات با نرم افزار SPSS و با استفاده از آزمون آماری مجذور کای و t مستقل تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: از تعداد 407 بیمار 212 نفر (52%) مرد و 195 نفر (48%) زن با محدوده سنی 4 تا 70 سال بودند. آزمون پوستی برای مخلوط گرد و غبار خانگی در 95 نفر (23.3 درصد)، برای درماتوفاگویید پتریسینوس در 129 نفر (31.7 درصد)، برای درماتوفاگویید فارینا در 145 نفر (35.6 درصد) و برای مخلوط سوسک ها در 134 نفر (32.9 درصد) مثبت بود. سطح IgE تام سرم در بیش از نیمی از بیماران افزایش داشت.نتیجه گیری: آلرژی به مایت و سوسک در اهواز نسبتا شایع بوده و آمار آن مشابه مناطق گرم و مرطوب می باشد.

خربزه به عنوان یکی از گیاهان خانواده کوکوربیتاسه از جمله میوه هایی محسوب میگردد که باعث واکنش آلرژیک تیپ یک در برخی از افراد میشود. این واکنش معمولا به صورت سندرم دهانی بروز می کند. هدف این مطالعه، علاوه بر اثبات آلرژی زایی خربزه مشهد، شناسایی آلرژنهای پروتیینی آن میباشد. به این منظور از 35 فرد دارای علایم بالینی آلرژی به خربزه (براساس پرسشنامه)، تست پریک با سه قسمت: پوست، قسمت خوراکی و بخش رویی خربزه مشهد به عمل آمد. از تمام افراد دارای پریک مثبت (21 نفر) و 15 نفر فرد غیر آلرژیک نمونه خون گرفته شد و IgE اختصاصی و توتال تمامی سرمها اندازه گیری گردید. سرم 12 نفر از افرادی که از IgE اختصاصی بالایی علیه عصاره خربزه برخوردار بودند با روش وسترن بلات با عصاره خربزه مجاور گردید، تا اینکه باند پروتئین واکنش دهنده باIgE  سرم افراد حساس به خربزه مشخص گردد. درمطالعه واکنش متقاطع IgE ضدعصاره خربزه با عصاره های موز، کیوی و دو گرده سینودون داکتیلون و پوا پراتنیس از آزمون الیزا ممانعتی استفاده گردید. علایم بالینی افرادی که از حساسیت به خربزه رنج می بردند، عبارتند از: آلرژی دهانی شامل التهاب و خارش در ناحیه اطراف لب، حفره دهانی و حلق (9/61%)، آبریزش بینی (9/61%) و آبریزش چشمی (1/38%)، خارش پوست ((%19 و مشکلات گوارشی (8/4%) 21 نفر از 35 فرد مورد آزمون به بخش رویی گوشت خربزه واکنش پوستی مثبت نشان دادند و سرم این افراد در مقایسه با افراد غیر آلرژیک IgE اختصاصی علیه عصاره خربزه داشتند.علاوه بر این عصاره گرده های سیتودون و پوا بر خلاف عصاره موز و کیوی به خوبی IgE اختصاصی ضد عصاره خربزه را خنثی نمودند. نتایج تست وسترن بلات باند پروتیینی 4/14 واکش دهنده با IgE در 8 مورد از 12 مورد افراد دارای IgE بالا نشان داد. نتایج بالا نشان می دهد میوه خربزه بیشتر با علایم آلرژی دهانی در افراد آلرژیک ایجاد ناراحتی می نماید و این علایم وابسته به IgE است. از آن جایی که آلرژن واکنش دهنده وزن مولکولی 4/14 کیلودالتون داشته و علایم بالینی بیشتر از نوع آلرژی دهانی میباشد و عصاره گرده گیاهی واکنش دهی سرم افراد آلرژیک یا عصاره خربزه را خنثی نموده است. به نظر میرسد که آلرژن های عمده این میوه ماهیت پروفیلین داشته باشد.

یکی از بیماریهای شایع مراجعه به پزشکان را سینوزیت حاد و مزمن در بر می گیرد یکی از بالاترین مخارج بیمه را ویزیت، تشخیص و درمان سینوزیت می دانند. این پیشامد یعنی سینوزیت در بیماران مبتلا به آلرژی بسیار شایعتر و بیشتر است تا افراد غیر آلرژیک شیوع سینوزیت در بالغین بیشتر از کودکان و تا 50% به سینوزیت مبتلا می شوند. راه تشخیص سینوزیت: تاریخچه، علایم بالینی و یافته های فیزیکی شیوع سینوزیت در بین مراجعین به کلینیک گوش و حلق و بینی تا 80% گزارش شده است. رادیوگرافی سینوسها وجود کدورت Opacity کامل همراه سطح مایع و هوا air – fluid level و یا ضخامت واضح دیواره سینوسها می تواند وجود سینوزیت را نشان دهد لیکن هیچگاه تشخیص میان نوع باکتریال و ویروسی را متمایز نمی کند. طبق آمارهای تازه با انجام پونکسیون سینوس نشان داده اند که رادیوگرافی تا 76% حساس و 79% اختصاصی Specificety برای سینوزیتهای باکتریال داشته است. بعبارت دیگر  رادیوگرافی نمی تواند تشخیص صد در صد و قطعی سینوزیت باکتریال را از ویروس مشخص کند گر چه با سیتی اسکن می توان بطور کامل حفرات و دیواره سینوسها را مشخص نمود معهذا نباید بطور روتین بکار رود و تنها وسیله است که تطبیق علایم بالینی را با آن می توان تفسیر نمود بعلاوه سیتی اسکن قادر نیست نوع باکتریال و ویرال را از هم جدا کند ترانس لومیناسیون سینوسها در اطاق تاریک و تابیدن نور قوی بر روی گونه و مشاهده از دورن دهان چنانچه توسط فرد با تجربه باشد می تواند کدورت سینوس فکی را مشخص کند. سینوزیتهای ویروسی غالبا ظرف یک هفته بهبود می یابند ولی در نوع باکتریال بعد از یک هفته نه تنها علایم فروکش نمی کند بلکه بدتر می شود و درد موضعی و ترشح چرکی از سوراخهای جلو و عقب پیدا می شود در سینوزیتهای ویروسی گرچه تب وجود دارد ولیکن ترشحات بینی شفاف می باشد. در صورتیکه در نوع باکتریال ترشحات غلیط و متعفن می باشد. و برنگ سبز یا زرد است  نوع میکروبها اغلب پنوموکوک، هموفیلوس آنفلوآنزا و استافیلوکوک و استرپتوکوک شایع است. عوارض سینوزیت باکتریال استئیت استخوان های سینوس، عفونتهای داخل جمجمه و سلولیت اربیت  و بندرت مننژیت چرکی و آبسه مغزی و حتی عفونت سینوس کاورنو sinus cavernus گزارش شده است. امروزه با مصرف آنتی بیوتیکهای جدید وقوع چنین عوارضی بسیار نادر می باشند . در سینوزیت بیماران مبتلا به رینیت آلرژیک همراه آنتی بیوتیک لازم است. آنتی هیستامنیک و دکونژستان هم تجویز شود. در مطالعاتی که بر روی 139 بیمار مبتلا به آلرژی و سینوزیت حاد انجام شده است. در گروهی که آنتی بیوتیک توام با آنتی هیستامینیک دکونژستان بوده با مقایسه گروه دوم که تنها از آنتی بیوتیک مصرف شده است بهبود قابل توجه در گروه اول بعد از 14 روز درمان مشاهده گردیده است. گروهی از بیماران مبتلا به اسم همراه سینوزیت چنانچه فقط توجه به آسم و برطرف کردن نفس تنگی، ویزینگ با تجویز برونکودیلاتاتور همراه کورتیکواستروئید باشد بیماران پاسخ مناسب به درمان نمی دهند مگر اینکه سینوزیت بیمار کشف و بخوبی درمان شود. ترشحات سینوسهای عفونی بدرون مجاری هوایی نشط می کند و غالبا PND بیمار موید آنست که با درمان صحیح سینوزیت همراه با درمان آسم از تکرار حملات جلوگیری می شود. بر طبق نظریه و راهنمائی کالج آمریکا که در آدرنال مدسین 2001 چاپ شده است.معتقدند که اغلب بیماران مبتلا به سینوزیت حاد در مراجعات سرپایی نوع ویروسی هستند و احتیاج به رادیوگرافی سینوس و درمان آنتی بیوتیک ندارند. در این مورد اگر تاریخچه رینیت آلرژیک مثبت است درمان سمپتوماتیک کافی است. بطور خلاصه، در سینوزیت حاد درد و فشار یا ترشحات چرکی و درمان یک هفته اگر جواب ندهد می بایستی کارهای تکمیلی مثل رادیوگرافی و سیتی اسکن و سپس درمان کامل سینوزیت با آنتی بیوتیک انتخابی انجام شود.

زمینه و هدف: اگزما از بیماری های شایع التهابی پوست است. هر چند شرح حال و معاینه فیزیکی در تشخیص عامل ایجاد بیماری کمک کننده است ولی به علت گستردگی عوامل، آلرژن های موجود در محیط به آسانی شناسایی نمی شود. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی آلرژن های پوستی در مبتلایان به درماتیت تماسی و آتوپیک مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان رازی بود.روش اجرا: این مطالعه توصیفی به روش مقطعی، روی بیماران مبتلا به درماتیت تماسی با آتوپیک مراجعه کننده به بیمارستان رازی در طی سال های 83- 1382 با استفاده از Patch test حاوی 24 آلرژن سری استاندارد اروپایی صورت گرفت.یافته ها: در این مطالعه 223 بیمار، مورد ارزیابی قرار گرفتند که میانگین سنی آن ها 31 سال با انحراف معیار 12 سال بود. شایع ترین محل درگیری دست (59%) و شایع ترین آلرژن ها نیکل سولفات (23.2%)، کبالت (11.4%) و تیورام (8.3%) بود.نتیجه گیری: سولفات نیکل شایع ترین آلرژن تماسی در بیماران مورد مطالعه بود.